, ,

Designers block

Designers block is een term die ik zelf bedacht heb en verwijst naar een writers block. Hoe trek je jezelf uit de sleur en zorg je dat je weer geïnspireerd raakt en mooie designs kan opleveren? Daarover meer. Deze story mag je ook zien als een levenswijsheid die ik deel vanuit een inspirerende rol.

 

 

Als een verwijzing naar writers block bedoel ik hiermee werken vanuit een sleur en gewoonte, maar de echte passie missen. Of eigenlijk in mijn geval, dat er helemaal niets meer uit je handen komt. Soms vraag ik me weleens af of niet heel veel mensen en ondernemers zijn gaan handelen vanuit gewoonte.

Werk, een last

Ze beginnen vol passie aan hun bedrijf maar op de langere termijn wordt hun bedrijf een last die hen beheerst in plaats van dat zij de teugels in handen nemen. En die last van het bedrijf kan komen door problemen in de markt. Als voorbeeld Intertoys, dat recent failliet ging omdat ze niet online meededen en door Action, Kruidvat of Bol.com ingehaald werd. Of bedrijven die weg geconcurreerd worden omdat hun klanten steeds hogere eisen stellen omdat de concurrentie wel meer biedt. Wanneer je niet langer door je passie geleidt wordt, maar je bezig bent met crisismanagement. Gaten vullen, terwijl er alleen maar meer gaten in de dijk komen.

Neem het leven nooit voor lief, want vroeg of laat komt er een moment, dat je niet meer dankbaar kan zijn voor wat je nu vanzelfsprekend denkt te hebben.

Acceptatie remt innovatie

Vaak is zo’n crisis niet uit de lucht komen vallen maar een negeren van signalen die al langer speelden. Waarbij men door de routine — of nog erger sleur — geen openheid had voor de klant, de markt of de toekomst. Ik vind veel bedrijven daarom passieloos of het toonbeeld van veroudering. Het, ‘Wij weten dat het zo werkt, zo gaat het nou eenmaal, dus dit is het beste’. Zeg maar het tegenovergestelde van innovatie. Of erger nog, de instelling die mensen hebben die vanuit automatisme hun werk doen. Diverse branches maken zich hier schuldig aan. In diverse branches heeft een online platform of automatisering van taken al bestaande functies overgenomen. Vroeg of laat gaat het gros van de mensen hier niet meer mee akkoord en ik voorspel dat er disrupters komen of al zijn die de markt op z’n kop zetten. Niet innoveren helpt op de lange termijn niet.

Levenslange leerling

Je zal met je tijd mee moeten gaan. En dat is helemaal niet moeilijk. De dingen accepteren zoals ze zijn remt innovatie. Een betere houding is die van levenslange leerling. Je opleiding stopt niet na je vervolgopleiding. Maar die gaat levenslang door. Questioning the status quo. Arbeid wordt steeds minder relevant, toegevoegde waarde is wat over blijft. Neem het leven nooit voor lief want vroeg of laat komt er dan een moment dat je niet meer dankbaar kan zijn voor wat je nu vanzelfsprekend denkt te hebben.

Werk als missie

Misschien ben ik dan een idealist, maar je bent toch niet op deze aarde geplaatst met het doel om je leven te slijten in een 9 to 5 job en in de tijd daarna pas te gaan leven? Of je tijd te slijten tot aan je pensioen? Aan de andere kant heb je de mensen die hun werk als missie zien en daar al hun tijd en energie aan wijden. Maar is dat verkeerd? Zulke mensen krijgen al snel het stempel workaholic opgedrukt (door de eerstgenoemde benadering) of worden beschouwd als ambitieuze strebers, maar dan op een manier waaruit niet bepaald enthousiasme of aanstekelijkheid doorklinkt. ‘Goed voor hen, maar ik zou het er niet voor over hebben’ — dat kaliber.

‘Goed voor hen, maar ik zou het er niet voor over hebben’ — dat kaliber.

De middenmoot

Dan heb je nog de middenmoot. Maar als ik eerlijk ben heb ik een hekel aan die categorie. Daarom kort dit, de middenmoot vind ik grijs en lauw. Het is een schipperen tussen idealen en wat het leven hen aanbiedt. Ik ben vrij uitgesproken dus jammer dan als jij je hieraan stoort. Lees vooral niet verder.

Het is een schipperen tussen idealen en wat het leven hen aanbiedt.

100% passie

Als je het mij vraagt is dit het verschil tussen mensen die leven met een purpose, een doel, een grootse missie en mensen die accepteren dat het leven hen niet bracht wat ze gewenst hadden en daarom maar een middelmatig leven leiden. En om het persoonlijker te maken; Ik zelf kan niet leven met het idee dat je maar gewoon werk doet om je rekeningen te betalen. Ik wil 100% leven vanuit m’n passie en dat vraagt om bewuste keuzes. Je zou dit overdreven kunnen vinden. Maar ik leg je uit waarom het voor mij op een andere manier niet werkt en waarom jij dit ook zou moeten overwegen. Maar voel je vrij om jouw eigen weg te gaan… Neem vooral hieruit mee wat jou aanspreekt.

Eigenaarschap

Op het moment namelijk dat je besluit dat je wil gaan voor het maximaal haalbare leg je jezelf een enorme druk op. Namelijk dat je eist van jezelf dat je alles geeft. Dat betekent ook dat jouw innerlijke kompas maatgevend is en niet wat andere mensen van jou vinden. Maar dat betekent ook dat je verantwoording aan jezelf aflegt of je alles gegeven hebt. En dat je dus eigenaarschap voor je leven neemt. Op het moment dat je jezelf vind falen — en zo voelde ik me de afgelopen tijd — ga je zelf op zoek naar hoe je hiervan kan leren en doe je alles om verbeteringen door te voeren. Of je kruipt in een slachtofferrol en geeft alles en iedereen de schuld behalve kritisch naar jouw eigen rol te kijken.

Designers block

Maar goed, mooi verhaal, ik had dus last van (te) hoge idealen en dus zo’n designers block. Er kwam niets meer uit m’n handen en veel werk vond ik gewoon irritant. Toch heb ik dit zelf zo laten gebeuren. Doordat ik teveel met m’n dag-dromen bezig was en mijn PR verslapte en wat ik deelde eigenlijk irrelevant was aan m’n vakgebied raakte ik uit de design-koers. Hierdoor ging ik twijfelen aan mezelf, aan m’n doelen en idealen. Waardoor ik frustraties en nog meer twijfels uitzond en dit dus weer terugkreeg van mensen. Zo werkt de Wet van de Aantrekkingskracht nou eenmaal. Totdat ik besloot dat het zo niet verder kon. Of erger, het ging gewoon niet verder meer.

Maakbaar leven?

Hoe krijg je jezelf zo snel mogelijk weer up en running? Hoe kom je uit die zelf-saboterende toestand en presteer je weer in je meest optimale vorm? Nou als ik eerlijk ben is dat vooral dankzij mijn netwerk geweest. Ik zeg vaak — en die uitspraak komt niet van mezelf — het gaat er niet om wat je kent maar wie je kent. Dankzij meelevende volgers en vrienden, zakenrelaties die me graag verder wilden helpen, een aantal coaches en vooral ook God, (ja ik ben christen en schaam me daar niet voor), kreeg ik weer langzaamaan duidelijkheid over waar ik sta in het leven en wat me te doen stond. En ik kreeg hulp aangeboden. Dus ja, credits gaan niet naar mezelf. Het leven is niet helemaal maakbaar. Deels wel, maar een hoop is ook gunning, liefde en geloof. Dus kijk en luister eens naar mensen of ze hulp nodig hebben. Sta voor iemand klaar die wel wat hulp kan gebruiken. Bel eens iemand op die in een lastige situatie zit. En luister alleen maar. Vaak komen adviezen helemaal niet aan in zo’n crisis situatie. Mensen willen vooral gehoord worden.

Het leven is niet helemaal maakbaar. Deels wel, maar een hoop is ook gunning, liefde en geloof.

Maar goed, praktische tips dus die mij verder hielpen.

Uit de sleur

  1. Besef dat je zelf verantwoordelijk bent voor je handelen en dus eigenaarschap moet nemen om niet in een slachtofferrol te komen of te blijven hangen. Zoek Jocko Willink maar op.
  2. Je hebt niet helemaal in de hand wat er op je pad komt. Door wat je uitstraalt heb je wel invloed op wat er op je pad komt, maar toch bestaat er zoiets als lot of geluk. Ik noem het God, het goede, of het kwaad, satan. Dit relativeert pech en succes. Je moet deels het tij meehebben en deels heb je zelf invloed hierop. Als je namelijk 100% zelf de invloed hebt op wat je ‘overkomt’ en dat is alleen maar ongeluk, betekent dit dat je alles aan jezelf te danken hebt. Dit maakt het erg zwaar om mee te dealen… Lees hiervoor meer bij Ben Tiggelaar.
  3. Eentje die mij momenteel erg veel helpt en die ik bij veel erg succesvolle ondernemers zie is eigenlijk een heel simpele tip. Onder andere Tim Ferriss pleit hiervoor. Namelijk; hou het simpel! Doe alleen dat waar je blij van wordt en goed in ben. Focus op je sterke punten. Zet elke dag kleine stapjes in de richting van je doel. Ga niet van jezelf verwachten om ineens van overgewicht naar je streefgewicht te gaan. Ik heb hier diverse boeken over gelezen. (Dat is het voordeel van zo’n time-out…) Habit change, gedragsverandering of hoe je het noemen wilt is iets dat je met kleine stapjes het meeste gaat helpen en volhouden. Zelfs verslavingen zijn zo te overwinnen!
  4. Nog een tip van Tim Ferriss: Singletasking. Multitasking is een illusie. Niemand kan productief meerdere dingen tegelijk doen, tenzij één van die taken een automatische gewoonte is, zoals autorijden of tanden poetsen. In alle overige gevallen; doe 1 ding tegelijk. Een aanrader is het boek 1-THING.
  5. Desondanks, blijf toch geloven in jouw ‘grote’ dromen en idealen. Laat je niet ontmoedigen door mensen of de omstandigheden. Echt, ik zat er heel diep door. Twijfelde aan alles. Aan het leven. Aan mezelf. Vroeg me af of het leven nog wel zin had. De enige manier om hieruit te komen is door toch weer acties te ondernemen, zij het hele kleine stapjes. Toch jezelf vooruitslepen. Soms duurt het wat langer voordat je bij je doel komt. Maar geef nooit op!
  6. Blijf contact houden met vrienden, familie en relaties. Zorg dat je eerlijk blijft en bent richting klanten. Zoek mensen die jouw spirit positief beïnvloeden. Die je uitdagen om niet op te geven en het beste uit jezelf te halen. Die het beste in je naar boven halen.
  7. Zoek ook hulp voor de problemen waar je tegenaan loopt. Het geeft niet als je er zelf niet uitkomt. Financiële nood is niet iets om je voor te schamen, net als psychische nood. Laat je ego gaan en toon je kwetsbaarheid. Zeg wat je moeilijk vind en niet lukt. Het zorgt dat mensen je willen helpen waardoor je verder komt! Daarom schaam ik me ook niet om dit te delen. Mensen die dit — kwetbaarheid — niet kunnen ‘handelen’ zijn zelf gewoon nog niet tot op het bot door hun ego gezakt. Ego helpt je niet verder in dit leven. Het is een masker. Ik zeg; zet het af! Ego staat volgens Wayne Dyer voor Edging God Out. Als je bezig bent met je ego zet je God buitenspel. Los van of je in God gelooft gaat ego je niet verder helpen.

 

Vonkjes

Als laatste. Vind de vonkjes terug die je in vuur en vlam zetten. Een uitslaande brand begint met een vonkje. Ik zat er diep doorheen. Dan ga je letten op alle kleine zegeningen die je hebt in je leven en word je opmerkzamer voor de dingen die je blij maken. Altans ik wel. Dit geldt dus ook voor design-gerelateerde zaken. Ik ben een designer. Ik ben visueel ingesteld. Daar ben ik goed in en dat is waarvoor je mij moet inschakelen. Wat me blij maakt zijn mooie spullen of oogstrelende looks. Websites maken kan ik ook maar dan alleen het web- design. En laat ik op dat vlak teveel ‘moeilijkheden’ op m’n hals gehaald hebben waardoor ik m’n passie kwijtraakte. Dus nu? Schakel mij alleen in voor high-end en minimalistisch grafisch ontwerp. Is dit eng. Ja want nu zeg ik dus dat ik een groot gedeelte van m’n opdrachten afwijs. Is dit slim. Ja, want dingen waar je geen energie van krijg slopen je passie. Is dit commercieel, nee, maar dat boeit me niet. Deels ook wel, want ik geef aan een specialist in huisstijlen en branding te zijn. Alles visueel. Als ik websites maak is dat vanaf nu alleen nog met hulp van m’n partners. Schoenmaker blijf bij je leest. Designer blijf bij je ontwerpen. Innoveren mag. Maar zorg dat je er wel gepassioneerd door raakt. En weet je wat dat voor mij is en waarvoor ik uit m’n bed kom? Logo’s!

De vonk

Logo’s zijn m’n lust en leven. Eigenlijk al sinds ik m’n opleidingen volgde aan het Grafisch Lyceum en de Kunstacademie. Iets ingewikkelds heel eenvoudig maken vind ik tof! Keep It Stupid Simple. #KISS. Wil je mij in de flow krijgen, laat je logo door mij ontwerpen. Al heb ik m’n flow inmiddels weer terug. Laat je niets wijsmaken door mensen dat je iets zou moeten doen. Zoals stoppen met voor jezelf werken of een baan zoeken — lang leve de sleur. Geef nooit op. Volg je hart. Volg je passie. En hoe? Mel Robbins zegt dat als je niet weet wat je passie is dat je dan maar gewoon moet kijken naar wat je energie geeft. Uiteindelijk bestaat het hele Universum uit energie. En mocht je het nog niet hebben gemerkt, ik inspireer ook graag! Iets zegt me dat designer & coach wel leuke rollen zijn. En met schrijven heb ik ook wel iets. Maar ach, ik doe gewoon simpel wat ik leuk vind. Ik hoop dat ik de middelmatige mensen toch heb kunnen inspireren en de mensen die vastzaten in sleur een wake up call heb gegeven. Zo niet dan mag je altijd met me afspreken voor een bakkie koffie en een motivational pep talk!..